Theologia Reformata belicht betekenis van de gereformeerde theologie

In juninummer van Theologia Reformata staan enkele bijdragen aan het symposium ter gelegenheid van het afscheid van prof. dr. G. van den Brink van de PThU, waarin de actuele betekenis van de klassiek-gereformeerde theologie belicht werd.

Prof. dr. J. Muis breekt een lans voor de scholastiek in ‘De betekenis van de klassiek-gereformeerde theologie voor het huidige predikantschap’. ‘Door de studie van een scholastiek werk kan een student vaardigheden inoefenen die voor het werk van een predikant van grote waarde zijn. Ik noem enkele van die vaardigheden. De predikant kent een totaaloverzicht van de geloofsinhoud en kan dit hanteren. Dit helpt hem om eigen voorkeuren te herkennen en bij te stellen en lacunes te ontdekken en aan te vullen… De predikant begrijpt de systematische en logische samenhang van de deelinhouden van het geloof. Hij weet bijvoorbeeld dat je in de scheppingsleer niet heel iets anders over God kunt zeggen dan in de christologie.
Prof. dr. R.H. Reeling Brouwer komt in ‘De klassiek-gereformeerde theologie in de predikantsopleiding’ tot een niet onomstreden conclusie: ‘Ik meen… dat de wetenschapsontwikkeling in de moderne tijd het ons moeilijk maakt zomaar aan te sluiten bij het punt waar de gereformeerde wereld zich in de 16e eeuw bevond.’ Hij stelt dan ook vast dat het ‘bij uitstek gereformeerd [is] om gespitst te zijn op de noodzaak van een toekomstig, nieuw belijden.’
Prof. dr. H. van den Belt schrijft over ‘Zeven cirkels: leren kijken vanuit een gereformeerd perspectief’ en merkt op dat zeven concentrische cirkels (‘God, de wereld, de geschiedenis, de verlossing, het Woord, de kerk en de ziel’) niet alleen het gereformeerde perspectief op de werkelijkheid bepalen, maar ‘God en mij verbinden’ ook verbinden. Prof. dr. J. Hoek gaat in ‘Verschuivingen in de Godsleer. Oriëntatie en positiebepaling’ een stap verder. Hij neemt enkele klassieke thema’s als de leer van de drie-eenheid en de leer van de laatste dingen onder de loep. Prof. Hoek stelt vast: ‘God blijkt in zijn diepste bestaan relationeel te zijn. Hij bestaat in drie Personen die hun identiteit vinden in een eeuwige, onverbrekelijke gemeenschap met elkaar.’ Over de eschatologie lijkt zijn conclusie gewaagder: ‘Het belijden dat Hij allereerst de verkiezende, maar dan toch ook de verwerpende God is, kent een bijbelse legitimiteit en kan niet worden afgedaan als grensoverschrijdend.’
Prof. Hoek schrijft ook het Focus-artikel naar aanleiding van de meest recente publicatie van dr. Reeling Brouwer. Telkens weer blijkt de godsleer cruciaal in de historische en actuele positiebepaling van gereformeerde dogmatiek. De Reflexen zijn van prof. dr. W. van Vlastuin. Hij gaat onder andere in op de ‘Huppakee-weg’-euthanasie en het rapport ‘God in Nederland’.

Voor abonnementen, proefnummers en losse nummers (€ 12,00) is het adres: bureau Gereformeerde Bond, Kleine Fluitersweg 253, 7316 MX Apeldoorn, tel. 055-5766660; email: info@gereformeerdebond.nl.